''ΑΡΧΑΙΟΙ ΥΜΩΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ''

Είναι σκυμμένος πάνω στο στρώμα του και έχει πέσει σε βαθιά περισυλλογή.Το στρώμα του βρίσκεται πάνω σε ένα μαρμάρινο κρεβάτι.Στις γωνίες σκαλισμένοι κυσσοί σκαρφαλώνουν πρός τα πάνω με στόχο την πλήρη κατάληψει της κλίνης.Ανάμεσα από τους κυσσούς ανάγλυφες παραστάσεις από ζώα,μάχες που έγιναν ή δεν έγιναν,καθώς και κατορθώματα μυθικών ηρώων.Γύρω γύρω τίποτα παρά μόνο στρωμένα μάρμαρα.Φόντο μία κόκκινη κουρτίνα κυματιστή ,η ύπαρξη της μάλλον διακοσμητική.Σε μεγάλη απόσταση η εστία και δύο πυρσοί σβησμένοι.
    Ο μεγάλος άνδρας με το δεξί χέρι στηρίζεται στο στρώμα και με το αριστερό ακουμπάει το κεφάλι του.Στο κεφάλι του φοράει ένα κράνος.Οχι δεν είναι πολεμιστής,αλλά έχει τόση μεγάλη κεφάλα και ντρέπεται για αυτήν.Το παράξενο είναι ότι με την προσθήκη του κράνους η κεφάλα του φαντάζει ακόμη πιο τρανή.Αλλά τουλάχιστον από αισθητικής πλευράς το πράγμα διορθώνεται κάπως.Το κράνος μέσα έχει την κεφάλα,το περιεχόμενο της οποίας παραμένει άγνωστο.
    Άς πλησιάσουμε κοντά σε τούτον τον άνδρα για να μάθουμε τι τον βασανίζει και ποιές σκέψεις στροβυλίζουν μέσα στο μυαλό του.Το οποίο παρεπιπτόντος βρίσκεται μέσα στην κεφάλα, που φοράει με την σειρά της το κράνος.Έχει το χέρι του ακουμπισμένο στο κράνος και φαίνεται πολύ σεκλετισμένος.
- ''Να το βγάλω τώρα ο βλάκας και να αρχίσω να το χτύπω στην κεφάλα μου μέχρι να σπάσει(ποιό το κεφάλι ή το κράνος)έτσι που τα έχω κάνει,δύσκολα θα ξεμπερδέψω,άρε τι έπαθα.''
Πονοκεφάλιαζε και μονολογούσε ο μεγάλος και όλο μέσα στο μυαλό του στριφογύριζαν πονηρές σκέψεις.Τα πονηρά προβλήματα θέλουν και πονηρές λύσεις.Γιατί εκτός από μεγάλος είχε και μεγάλα πάθοι.Το μεγαλύτερο από αυτά το γυναικάκι του η Άσπα.Η οποία διατηρούσε κατάστημα στο οποίο νεαρές κορασίδες εκράτουν συντροφιά τον άρρεν πληθυσμό(καμπαρέ).Η καμπαρετζού λοιπόν Άσπα ήταν όλο θέλω και θέλω ,για τις ανάγκες του καταστήματος που χρειαζόταν νέο αίμα.Μία μέρα ο μεγάλος ανοίγει το ταμείον αλλά είναι μείον,τέρμα τα τάλαντα.κάνει σαν τρελός και βάζει μία φώνη.
-''Ρε Άσπα που στο διάολο είσαι''.
-''Έλα καλέ Κλέο τι φωνάζεις θα μας ακούσουν σε όλη την γειτονιά.''
-''Άς μας ακούσουν σε όλη την πόλη μωρή,έλα εδώ γρήγορα.''
Κουνάμενη συνάμενη ανεβαίνει τα σκαλοπάτια.Μώβ χειλάκια που στις άκρες σχοιματίζουν αυλάκια,μάτια όλο πρόκληση,μαλλί χελιδονοφωλλιά.
Περπατάει δύο μέτρα πίσω από τα πλούσια στήθη της.Με μέση δαχτυλίδη και γάμπα που ξεπροβάλλει κάθε τόσο από το φόρεμα καθώς ανεβαίνει τα σκαλοπάτια,αλλά αμέσως κρύβεται πάλι πίσω σαν κανένα ντροπαλό παιδάκι.Η εταίρα Άσπα (καμπαρετζού)κάθεται σε στάση τσολιά με χαμηλωμένα τα μάτια.
-''Τι είναι αυτά μωρή δέκα τάλαντα έξοδα ,που σκατά πήγαν.'' Η ¨Ασπα σκύβει το κεφάλι της,παίρνει ένα ναζιάρικο ύφος.
-'' Τι να κάνω κλεό το μαγαζί χρειαζόταν εμπόρευμα ,να το αφήσω έτσι.''Διότι η ¨Ασπα για τις ανάγκες του καμπαρέ κατέφυγε στον Αριστοκλή περίφημο προμηθευτή λευκός σαρκός(νταβατζής) εκ της Αλικαρνασούς.Το πλοίο με τας κορασίδος σάλπαρε από τις ακτές της μικράς ασίας αλλά δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του και αυτό γιατί έξω από την Μήλο μια φουρτούνα το τσάκισε στα βράχια με αποτέλεσμα να χαθεί το εμπόρευμα.Πάει το νέο αίμα και τα τάλαντα της προκατάβολης διότι κατά τον Αριστοκλή ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου.Το μαγαζί  της Άσπας χρεωμένο ,οΚλεό κάτι χρέοι από κουτσουκέλες,μαντάρα τα πράγματα.Ο μεγάλος άνδρας βρίσκεται σε αδιέξοδο.φωνάζει τον δούλο του Πυθαγόρα.
-'' Τρέξε και πες στον αρχιλογιστή μας Κλεψαγόρα να έρθει αμέσως εδώ.''
-'' Αμέσως κύριε Κλεό στις διαταγές σας.΄΄ Ο δούλος τρέχει να βρεί κάπου στην αγορά τον αρχιληστή ωπς συγνώμη, αρχιλογιστή Κλεψαγόρα.Τον βρίσκει στο καφενείο όπου παίζει τάβλι,βρίζοντας και χτυπώντας τα πούλια,με αντίπαλο τον Ψευτομένη γραμματέα της πόλης.Μπαίνει φουριόζος και ασθμένοντας ο δούλος μες στο καφενείο και πέφτει στα πόδια του Κλεψαγόρα.
-'' Αφέντη Κλεψαγόρα με τα συγχωρίσεως είναι ανάγκη.''
-''Τι στο Δία θέλεις,πτού σου άσο-δύο και χάνω 4-0 από τον Ψευτομένη γαμώ την κολοφαρδία του.''
-'' Το μεγάλο αφεντικό λέει πως είναι ανάγκη να πας στο μέγαρο Μεφτίνου,υπάρχει σφίξα γρήγορα.''
-'' Ας στο διάολο και είχα μία σκασίλα,καλά έρχομαι,σήκω ρε Ψευτομένη να πάμε να δούμε τι θέλει γαμώ τα υπουργεία μου.'' Ξεκίνησαν οι τρείς τους και στο δρόμο συνάντησαν τον ρήτορα Παρλαπίδη που εκείνη την στιγμή αγόρευε λέγοντας αρλούμπες,με ακροατές κάτι περαστικά κορόιδα.
-΄' Μεγάλη και ευγενική ψυχή Παρλαπίδη κατέβα από το βάθρο και έλα μαζί μας γιατί οι υποθέσεις του κράτους επείγουν.''
-''Ποιού κράτους ρε Κλεψαγόρα.''
-'' ¨Ας τις σάχλες και κατέβα μη σε πάρει ο διάολος τον πατέρα.'' Σε λίγο και οι τέσσερεις τους ανέβαιναν τα σκαλιά του μεγάρου βαρυγκωμόντας γιατί τους χάλασαν το ραχάτι.Ο μεγάλος άνδρας τσάκιζε εκείνη την ώρα ένα κοτόπουλο,γιατί η στεναχώρια στεναχώρια,αλλά το περιδρόμιασμα απαραίτητο.
-'' Καλώς τα παιδιά τα καραμπουζουκλήδικα,κοπιάστε να πάρεται ένα μεζέ .'' είπε ο μεγάλος αλλά δεν το ενοούσε καθώς γνώριζε ότι τρώγαν τον άμπακα και μέχρι σκασμού.
-'' Ποιά ανάγκη μας φέρνει στο αρχοντικό σου,μην είναι για πόλεμο,μην είναι για εκλογές,τι συμγορά μας βρήκε,πες μας μεγάλε αρχηγέ.'' Παρλαπίδης είπεν.
- ¨Ασε τις χαλιφιές Παρλαπίδη,έχω ράμματα και για την γούνα σου παλιό λέρα.''
-'' Αυτοί οι κολοσπαρτιάτες πάλι μας μπήκαν στο μάτι,να τους βάλουμε χέρι να τελειώνουμε.'' Προέτρεξε ο Ψευτομένης.
-''Μήδε για πόλεμο είναι μήδε για εκλογές,άλλη μεγάλη συμφορά μας βρήκε ω! άνδρες Αθηναίοι.Τα τάλαντα του δημόσιου ταμείου πάπαλα,διστιχώς εφτωχεύσαμε,πρέπει να δουλέψουμε''.Οι δημόσιοι άνδρες πάγωσαν,η τρομαχτική λέξη αυτή έπεσε σαν κεραυνός ΔΟΥΛΕΙΑ!!!,σάστισαν,του Ψευταγόρα του ήρθε λιποθυμιά.
-'' Δουλειά είναι απαράδεκτο πως φτάσαμε ως έδω.''
-''Ε όταν τρώς τρώς Κλεψαγόρα και σταματημό δεν έχεις τα μπικικίνια τέλος,είσαι και αχόρταγος παναθεμά σε.''
-''Ποιός εγώ.'
-''Οχι η θεία μου η μαρία ρε  Κλεψαγόρα,άσε τα σάπια και βρές μια λύση αλλιώς θα βάλω να σε ποτίσουν ένα βαρέλι κώνειο.''
Ο Κλεψαγόρας απομακρύνθηκε λίγο από την παρέα και με γυρισμένη την πλάτη έπεσε σε περισυλλογή.Ο προυπολογισμός του είχε πέσει έξω και φυσικά ήταν δική του ευθύνη.Έπρεπε να βρεί μια λύση γρήγορα γιατί και η αντιπολίτευση τον περίμενε στην γωνία.''Οχι τίποτα άλλο.''συλλογίστηκε''Αλλά ποιός ακούει τον Αρπαγόρα(αρχηγός του αντίπαλου κόματος) την άλλη βδομάδα στη συνέλευση της εκκλησίας του δήμου.Και ως άνθρωπος του πνεύματος και των γραμμάτων άρχισε να σκέφτεται.(ναι ρε μην γελάτε).Οι υπόλοιποι τρείς το είχαν ρίξει στο φαγητό και πέρα βρέχει.Η Άσπα με τα του δούλου Πυθαγόρα,είχαν αναλάβει την τροφοδοσία της παρέας με μεζέδες κάθε λογής και ρετσίνα.Και την ώρα που στο μέγαρο δεν ακουγόταν παρά μόνο τα χτυπήματα από τις μασέλες των συνδετυμόνων ακούστηκε το περίφημο ΕΥΡΗΚΑ ΕΥΡΗΚΑ.
-'' Έυρηκα εύρηκα την λύση μεγάλε αρχηγέ ,ελάτε να ακούσεται το μεγαλοφυές μου σχέδιο.''
-''Τι εύρηκες μπαγάσα Κλεψαγόρα και μας διακόπτεις από το φαγοπότη,ελπίζω να αξίζει τον κόπο.''
Μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι στη μεγάλη αίθουσα των συνεδριάσεων για να ακούσουν την ιδέα του Κλεψαγόρα.Ο Κλεψαγόρας ξερόβηξε ίσιαξε την γραβάτα του και άρχισε.
-''  Όπως γνωρίζεται ω! άνδρες αθηναίοι η πόλη μας είναι μεγάλη δύναμη και σαν μεγάλη δύναμη έχουμε και τα κορόιδα τους συμμάχους μας.Οι οποίοι τσοντάρουν το ζεστό τους παραδάκι σε ένα κοινό ταμείο,πάντα φυσικά προαιρετικά.....''
-''Τότε γιατί ρε Κλεψαγόρα δεν αφήσαμε ρουθούνι ανοιχτό στη Μήλο όπου...''
-'' Παρλαπίδη είσαι πάλι μεθυσμένος και δεν ξέρεις τι λες,συνεχίζω λοιπόν.Η έδρα αυτού του ταμείου όπως όλοι γνωρίζουν βρίσκεται στην Δήλο...''
-''Ωραία να το βάλουμε χέρι ,θαυμάσια, μπράβο Κλεψαγόρα...''
-'' Όχι ρε Κλεό είσαι και πρωθυπουργός αλλά από μυαλό τίποτα.Θα μεταφέρουμε το ταμείο στην Αθήνα για να είναι κάτω από τον ελεγχό μας.''
-''Για ποιό λόγο.''
-''Δια την ασφάλεια του ταμείου και την προστασία του από κάθε λογής επιβολής ξένων δακτύλων και τρομοκρατών της Αλ κάιντα.''
-''Τι είναι πάλι αυτή η Αλ κάιντα ρε Κλεψαγόρα...''
-''Να μην ξέρεις πολλά Παρλαπίδη,μας τα έκανες τούμπανα,πρόκυτε για κάτι φυλαράκια που μας κάνουν κάποιες εξυπηρετήσεις όταν τις χρειαστούμε με το αζημείωτο βέβαια,κατάλαβες ή να τα ξαναπώ.''
-'' Όχι εντάξει.''
-''Τρομερό κόλπο,έτσι θα είναι εκτεθειμένο στις αρπακτικές μας διαθέσεις.Αλλά πως θα το βάλουμε χέρι ,ο Αρπαγόρας θα μας πάρει χαμπάρει και θα θέλει μερίδιο από την λεία,είναι και φαταούλας.'' είπεν ο Κλεό.
-'' Εδώ σε θέλω μάγκα μου ,η δουλειά θα γίνει με τα ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ!!!...''
Για την ιστορία αξίζει να αναφέρουμε την μεγάλη ληστεία και ρεμούλα που έγινε στο όνομα του χρυσού αιώνα του Περικλή.Τον ονόμασαν έτσι για να χρυσώσουν το χάπι.Με υπερτυμολογήσεις των έργων και ένα σωρό άλλα τερτύπια φάγαν τα λεφτά του ταμείου.Βάλαν στο κόλπο και δύο λυγούρια αρχιτέκτονες,τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη.Υπέγραψαν για δέκα πήραν δύο,κλέψαν και από τα υλικά ,παρουσίασαν και ψεύτικα τιμολόγια πλειρωμών και κάναν την δουλειά τους.Στην ιστορία θα μείνουν σαν τους πρώτους διδάξαντες της ληστείας του κράτους μέσω τον δημόσιων έργων.Μας έμεινε λοιπόν σαν κληρονομιά στη δυτική κοινωνία και όχι μόνο ,η τέχνη της αρπαγής του περιεχομένου των ταμείων με περίτεχνο τρόπο και δόλο.Την τέχνη αυτήν διδάσκονται ακόμη και σήμερα παραλαγμένη ή μη ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ όλου του κόσμου και την εφαρμόζουν με δεξιοτεχνία πάνω μας.Σας ευχαριστούμε ω! άνδρες Αθηναίοι για την μεγάλη κληρονομιά και σας υποσχόμεθα ότι θα είμαστε οι καλύτεροι μαθητές και συνεχιστές αυτής.ΤΕΛΟΣ.......ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ....''ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ''

"ΑΝΕΡΓΟΙ ΟΛΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΝΩΘΕΙΤΕ"

Η ανεργία δεν έχει χρώμα,δεν ανήκει σε καμιά παράταξη ή ιδεολογία,αφορά όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από φύλο,ηλικία,μόρφωση ακόμα και κοινωνική τάξη.Τα επακόλουθα της ανεργίας εκτός του οικονομικού προβλήματος το οποίο εξυπακούετε χτυπούν και την προσωπικότητα του ατόμου,το οποίο αισθάνεται ότι δεν προσφέρει βυθίζοντας την ψυχολογία του σε ένα απύθμενο τέλμα.Οι κοινωνικές δε προεκτάσεις προκαλούν αλισυδοτές αντιδράσεις τα αποτελέσματα των οποίων μπορούν να πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.Το συνταγματικά κατοχειρωμένο δικαίωμα στην εργασία καταστρατηγήτε με τον πιό βάρβαρο και κυνικό τρόπο.Είναι κατάλληλη χρονική περίοδο να οργανώθουν οι άνεργοι της χώρας μέσου του διαδυκτίου που προσφέρει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για μία δυναμική παρουσία των μεγάλων προβλημάτων τους.Προτείνω την δημιουργία ιστιοσελίδας ανέργων που θα εκπροσωπεί επάξια τα αιτήματα τους.Όταν οι κυβερνώντες δούν το πλήθος και την δυναμική των ανέργων σίγουρα θα σκύψουν να δούν τα προβλήματα των ανέργων όχι φυσικά από ανιδιοτέλεια αλλά γιατί θα έχουν να κάνουν με δύο εκκατομύρια ψήφους ενωμένους με κοινά συμφέροντα.Ήρθε η ώρα να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εργασία που κάποιοι εγκληματικά μας στερούν.Οι στρουθοκαμηλίζοντες ταγοί της χώρας μας απέχουν παρασάγκας από την φανταστική χώρα του "νομίζω" αγγλιστί thinkland και πιό λαικά ζούν στην κοσμάρα τους.Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουν όλοι αυτοί τον νόμο και την δικαιοσύνη που παραβιάζουν ασύστολα με απώτερο σκοπό την εξασφάλησει εκβιαζόμενης εκλογικής πελατείας.Οι ενωμένοι άνεργοι πρέπει να κινηθούν νομικά πρός αποκατάσταση του συνταγματικού δικαίου και να ταρακουνήσουν τα νερά της απραξίας των αρχόντων "μας".Είναι υποχρεωμένοι οι πολιτικοί  "μας" από το σύνταγμα της χώρας να δημιουργούν τα νομικά και οικονομικά πλαίσια καθώς και τις προυποθέσεις που θα εξασφαλίσουν  θέσεις εργασίας,αντιθέτως αυτοί κινούνται πρός την αντίθετη κατεύθυνση επιδιώκοντας συνθήκες ανεργίας για να μας ελέγχουν καλύτερα,δεν θα τους περάσει,πρέπει να αντιμετωπίσουν το ειδώλειο του κατηγορούμενου και να απολογηθούν για τα εγκλήματα τους.Έχοντας καπελώσει όλους τους δημοσίους υπαλλήλους που αποτελούν αστείρευτη πηγή σταθερών ψηφοφόρων,ταυτόχρονα σπεκουλάρουν πάνω στην ανάγκη των πολιτών για εργασία.Αντί να γίνουν αρωγοί στην δημιουργικότητα,την φαντασία και στα όνειρα των ανθρώπων,αυτοί τα σκοτώνουν.

''ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ''

Πριν μερικες μερες ο Δημαρχος Αλεξανδρουπολης προεβει σε μια κινηση που ξεσκεπαζει τα προσωπα των τοπικων αρχοντων απο την μασκα της υποκρισιας।Ο εν λογο δημαρχος συγκεντρωσε τους πρωην εργαζομενους στην ''ΘΡΑΚΗ'' ,που τωρα εργαζονται ''αναγκαστικα και εκβιαστικα'' στον δημο μεσο προγραμματος βεβαια και αμοιβονται με την μορφη βοηθηματος,τους επιπληξε γιατι ταχα δεν εργαζονται αλλα λουφαρουν।Δεν ξερω αν αυτη η κινηση του Δημαρχου εγινε για λογους εντυπωσιασμου η εννοουσε αυτα που ελεγε।Αν συμβαινει το πρωτο,το καταλαβαινω,προσπαθει να δειξει πυγμη σαν νεοεκλεγης Δημαρχος।Αν συμβαινει το δευτερο τοτε προκυτε για μεγαλη καφριλα που διεπει ολους αυτους που κυβερνουν τον τοπο।Αφου βαλαν το χερακι τους στο κλεισιμο κερδοφορων εταιρειων του τοπου,λενε ΟΧΙ σε οποιαδηποτε επενδυση που θα αναζωογονησει τον τοπο,αφηνοντας πισω τους στρατιες ανεργων,τωρα τους κατηγορουν οτι φταινε για ολες τις κακκοδαιμονιες του δημου।Ο δημος δεν προσφερει τις υπηρεσιες του σωστα και για αυτο ευθυνονται αποκλειστικα οι ९० εργαζομενοι που εξαναγκαστηκαν να εργαστουν στον δημο χωρις ουσιαστικο αντικειμενο, μην φεροντας καμια ευθυνη φυσικα για την κατασταση αυτη χρεωνονται τα λαθοι και τις παραληψεις αλλων।Για ολα τα δεινα της δημαρχιας δηλαδη κυριε Δημαρχε φταινε αυτοι οι εργαζομενοι που στο κατω κατω υποχρεωθηκαν να δουλεψουν στον δημο κατω απο αντιξοες συνθηκες που εσεις δημιουργησατε।Πρωτα να μαλωσεται τους μονιμους υπαλληλους του δημου που τα αρπαζουν και τα ''ξηνουν'' εδω και χρονια,αλλα ξεχασα αυτοι αποτελουν την μονιμη εκλογικη σας πελατεια,και ετσι αποφασισατε να δημιουργησεται και μια εποχικη εκλογικη πελατεια που θα μπορειτε να εκβιαζεται κατα το δοκουν.

Notis Sfakianakis - Provata

'' Ο ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ''

Τους δυο τελευταιους μηνες στα μερη μας κυριο θεμα συζητησης στα στεκια των κυνηγων ειναι ενας καπρος(αρσενικο αγριογουρουνο),που ολο ξεφευγει απο τις παγανες।Στα καφενεια το ολο θεμα εχει παρει μυθικες διαστασεις και με την φαντασια των ανθρωπων να καλπαζει βαφτισαν το αγριογουρουνο ''κουφοντινα'' ο ανταρτης του βουνου।Η ιστορια εξελισεται την χρονια που τα γεγονοτα ηταν επικαιρα με τις συλληψεις।
Εχει βραδιασει και το καφενειο του χωριου ειναι σχεδον γεματο,κανει φθινοπωρινο κρυο και ριχνει ψιλοβροχο απο εκεινο που διαπερνα τα κοκκαλα।Μικρο χωριο στην αγκαλια του βουνου।Ειναι σαββατο βραδυ και οι αγροτες του χωριου εχουν αραξει και ξεκουραζονται βλεποντας τηλεοραση και πινοντας κανενα τσιπουρο।Αργα αργα απο το δρομακι κατεβαινει με βαρια βηματα ο φανης σαρανταρης αγροτης ψιλορεμπελος και ολιγον τεμπελχανας।Λιγα λογια λοιπον για αυτον।Πρωτα ειναι αγροτης κατα επαγγελμα αν και αμφιβαλλω αν γνωριζει που βρισκονται εστω και τα μισα απο τα χωραφια του।Μια φορα οργωνε ενα χωραφι χωρις να καταλαβει οτι δεν ειναι δικο του।Καπια στιγμη καταφθανει ο ιδιοκτητης του।-"Γεια σου ρε φανη βλεπω οτι αποφασισες να δουλεψεις και ξενα χωραφια "।-Ασε μας μπαρμπα βαγγελη εδω δεν οργωνω τα δικα μου।"-"Μα αυτο που οργωνεις ειναι δικο μου।"-"Σοβαρα,αντε ρε"।-Αμ τι αστεια,σηκω και φυγε"।Επειδη βαριοταν να οργωσει τα χωραφια του που ηταν μακρια απο το χωριο-"που να πηγαινω τωρα στου διαολου την μανα।"κατεληγε στο πιο κοντινο οποιο του ταιριαζε δηλαδη και το οργωνε και ας ηταν ξενο।-"Τι κανεις εκει ρε καθικι φυγε απο εκει,γιατι οργωνεις το χωραφι μου ,παλι μπερδευτηκες।"-"Οχι βρε γιωργη αλλα σκεφτηκα να κανουμε τραμπα και να μου οργωσεις τα χωραφια μου στο αλλο χωριο"।-''Δεν γα...σαι ρε φανη να ασπρισεις''।Οταν καθοταν να πιει ξεχνουσε να σηκωθει।Ολο φερε και φερε।
-Δεν εχει αλλη ρετσινα।
-Γιατι απαγορευεται।
-Οχι ρε φανη τις τελειωσες।
-Ε! τοτε φερε μια μπυρα।Οταν τελειωναν και οι μπυρες αρχιζε τα τσιπουρα।
-Δεν εχει ρε ουτε τσιπουρο ηπιες ολο το μαγαζι।
-Τι το κρατας τοτε ανοιχτο το ρημαδι κλειστο να παει στο διαολο,α! και γραψτα ολα αυτα για αλλη φορα।Εβλεπε και μπαλα στο καφενειο,τι ομαδα ηταν,για μαντεψτε,σωστα μαντεψατε ΠΑΟΚΑΡΑ φυσικα।
-Γεια ρε μαγκατασια ποιοι παιζουν।
-Δε βλεπεις ρε η ομαδα σου।
-Με ποια χρωματα ειναι ο παοκ।
-Μας δουλευεις ρε χαμενε, με τα μαυρα।
Δεν γνωριζε τιποτα εβριζε τους παντες,διαιτητες,παιχτες,αντιπαλους και δικους του,φιλαλθους,τα δοκαρια τα παντα।Αφου νικουσε ο παοκ δυο μηδεν και τους εβριζε।
-Γιατι τους βριζεις αφου κερδιζουν।
-Σωπα ποτε εβαλε γκολ ο παοκ।
-Αστο διαολο ρε μα...α,εισαι ασχετος
Οταν εχανε πανιγυριζε।
-Γιατι πανιγυριζεις αφου χανετε।
-Σοβαρα ποτε φαγαμε γκολ।
-Αμα σε φερω ενα μπουκαλι στο κεφαλι θα σου πω ρε।
Ηταν ανιδεος δεν ηξερε τιποτα απο μπαλα।Ηταν και μεγαλος γαμηκουλας,βεβαια,ειχε πηδηξει τις μισες γυναικες απο καναδα μεχρι αυστραλια με την φαντασια του।Για τις εγχωριες βαβαια δεν γινεται λογος απο δεκαπεντε εως εκατο χρονων δεν αφησε καμια।
-Σιγα ρε φανη κατουρα και καμια φορα।
-Τι να κανω ρε παιδια αφου ειμαι γλυκοτσουτσουνος,στο καθηκον.Κοντοστεκεται μπροστα απο την πορτα του καφενειου κοιταζει για λιγο μεσα απο το παραθυρο και αποφασιζει να μπει।Ντουμανι παντου απο τον καπνο,κοιταζει βιαστικα γυρω γυρω και κατευθυνεται στο γωνιακο τραπεζι οπου καθονται δυο γνωστοι του।
-Καλως τα παιδια τι κανεται।
-Μια χαρα ρε φανη πως απο δω।Απανταει ο ενας με το μουστακι।
-Να ειπα να κατσω λιγο να ξεκουρασω τα κοκκαλακια μου,πολυ κουραση।
-Που κουραστικες ρε στην μπανιερα।
-Εκει ρε που κουραστικες και εσυ στου καλπαζανη την αποθηκη।
Παραγγελει μια ρετσινα με τον απαραιτητο μεζε,αναβει το τσιγαρο και αραζει στην τηλεοραση।
-Τι βλεπεις ρε φανη τα μπουτια της αλληνης।
-Και τι να δω την κατσαρη μουστακα σου ρε κρεμανταλα,βαλε ρε να δουμε ειδησεις।
-Γιατι καταλαβαινεις τιποτα αφου εισαι ενα χαιβανι και μισο।
-Να μαθουμε τα νεα ρε।
-Ποια νεα αφου ολο τα ιδια λενε।
Οι δημοσιογραφοι των εφημεριδων ειναι οι εντεταλμενοι κονδυλοφοροι της εξουσιας που προσπαθουν να μας πεισουν οτι ζουμε।Οι δημοσιογραφοι την τηλεοπτικων παραθυρων ειναι φερεφωνα της ιδιας εξουσιας και κανουν οτι μπορουν για το εμπεδωσουμε αυτο,τελος παντων।Οι παρεα καθεται και μπεκροπινει και ακουει ποτε ειδησεις και ποτε τις διπλανες παρεες που μιλανε για τον ''κουφοντινα''।
-Ποιος ειναι ρε παιδια αυτος ο κουφοντινας ρωταει ο φανης που δεν τυχγανει κυνηγος।
-Ενα καπρι το κυνηγανε εδω και δυο μηνες και ολο ξεφευγει।
-Σιγα τα αυγα για αυτο ολη αυτη η φασαρια,ρε τετοια χαιβανια που ειστε δεν προκειται να κανεται τιποτα,να σας φερω μια τεραστια φωτογραφια του να τον βλεπεται।
-Και που την βρηκες ρε φανη εσυ την φωτογραφια του στον υπνο σου।
-Οχι ρε ειχε ποζαρει κατα αποκλειστικοτητα για μενα,μου ειπε να σας τη δωσω να βλεπεται τα αρχ...α του।Γελαει ολο το καφενειο και το τσιπουρο παει συννεφο।Οσο περναει η ωρα τα μαγουλα κοκκινιζουν,οι γλωσσες μπερδευονται,τα ματια γλαρωνουν και οι ιστοριες για τον κουφοντινα παιρνουν διαστασεις μυθικες।Στο ενα τραπεζι ενας ισχυριζεται οτι μολις προχθες τον συναντησε με αποτελεσμα να σκοτωσει το ενα του σκυλι με μια του κινηση,και τραυματισε το δευτερο।
-Τον ειδα ρε παιδια ιδιο θηριο μουγκρηζε και ετρεχε πανω κατω,πρεπει να ηταν πανω απο διακοσια κιλα।
-Καλα μπαρμπα-γιωργο ποσα κιλα κρασι ηπιες και ειδες ελεφαντα।
Στο αλλο τραπεζι μιλουσαν για την συναντηση μαζι του,πως τον πυροβολησαν επανελημενα,πως ξεφυγε।Πρεπει να εχει πανω του πανω απο τεσσερα κιλα μολυβι και ζυγιζει γυρω στα २५० κιλα ετσι λενε।Κατα τις εντεκα ο κουφοντινας ειχε γινει προιστορικο μαμουθ,με τεραστιους χαβλιοδοντες,μαλιαρος και ισα με δυο τονους βαρος।Ενας ενας εγκαταλειπουν το καφενειο οι θαμωνες του,μεθυσμενοι και με το κεφαλι γεματο παραξενες ιστοριες που το πρωι δεν θα θυμαται κανεις।Ο φανης φευγει και αυτος,το πρωι εχει δουλεια,πολυ δουλεια।Γυριζοντας σπιτι σκεφτεται την κρεβατομουρμουρα που τον περιμενει απο την γυναικα του,αλλα δεν πειραζει την εχει συνηθισει,ασε που τον παιρνει και πιο ευκολα ο υπνος με την παρλα της।
Ο φανης ξυπναει πολυ πρωι κατα τις εντεκα,ξεχασε οτι εχει δουλεια।Το σπιτι του βρισκεται διπλα στο γηπεδο του χωριου।Κλασικο γηπεδο χωριου,προχειρη περιφραξη,χλοροταπητας για βοσκη αιγοπροβατων।Αποδυτηρια,φιλοξενουμενοι-γηπεδουχοι-ντουζ μονο εικονικα στην πραγματικοτητα δεν υπαρχουν।Προσπαθει να θυμηθει την δουλεια που ειχε να κανει και αποφασιζει να φτιαξει ενα φραπε,την αραζει στην βεραντα που βλεπει στο γηπεδο।Αναβει ενα τσιγαρο και μονολογει.''Ευτυχως σημερα δεν εχει αγωνα και θα εχω την ησυχια μου,θα ησυχασω απο τα κολοπαιδα με την σκατομπαλα τους,ειναι και εκεινος ο παπας φανατικος με την μπαλα ακουσον ακουσον,και ολο μαλωνει και δερνεται με τους διατητες।Εκεινοι των βλεπουν ετσι μετα μαυρα και τα γενια,ειναι και θηριο ,τον περνουν για τον τζιμη πανουση και οπου φυγει φυγει,να παπας να μαλαμα।Το μεσημερι ο προεδρος της κοινοτητας εχει καλεσει συνελευση,σιγα μην σπασει τα αυγα,αλλος φαταουλας απο δω δεν εχει αφησει κονδυλι για κονδυλι,εφτιαξε εκει μια παλιοβρυση τα τελευταια δεκα χρονια και μας τα πριζει καθε μερα,ακου συνελευση μονος του θα ειναι।Με κυνηγαει και ο προεδρος του αγροτικου συνεταιρισμου για κατι βερεσεδια,αλλο λαμογιο βουτηγμενο μεχρι το κεφαλι στην απατη''।
Αυτα σκεφτεται και με την ακρη του ματιου του συλλαμβανει μια κινηση στη σεντρα του γηπεδου,κανει να σηκωθει απο την καρεκλα για να δει καλυτερα,αλλα βαριεται και ξανα καθεται।Προσπαθει να διακρινει καλυτερα και δεν πιστευει στα ματια του,ενα αγριογουρονο κατευθυνεται προς την σεντρα αργα(ολοι οι διαιτητες εναι γουρουνια ρε!!)Τοτε θυμαται τα χθεσινα λογια στο καφενειο περι κουφοντινα,αλλα θυμαται και οτι εχει ενα παλιοδικανο του παππου του και πεντε φυσιγγια ολα ντρεμια।Το παιρνει,το γεμιζει και προχωρα με αργα βηματα και κρυβεται πισω απο τα λεγομενα αποδυτηρια।Ο κουφοντινας εμφανιζεται και αιφνιδιαζεται,ο φανης σηκωνει το δικανο,αν και εχει μεγαλη αμφιβολια αν θα ριξει,ριχνει το πετυχαινει η πρωτη στο πισω ποδι και η δευτερη πισω απο το κεφαλη,παει ο κουφοντινας εντελως αδικα και αδοξα।Το μεσημερι μπροστα απο το καφενειο που ειναι γεματο αποκαμωμενους κυνηγους,εμφανιζεται ενα αγροτικο στο καπο του οποιου υπαρχει ενα τεραστιο καπρι।Μεσα απο το αγροτικο κατεβαινει ο φανης,καθεται στο ακριανο τραπεζακι,παραγγελνει τον καφε του,αναβει το τσιγαρο και αγναντευει περα τον καμπο γεματος αγαλιαση.
Τα τυφλα πουλια τα φτιαχνει ο θεος φωλια.''ΘΡΑΚΙΩΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ''

Αχ Ευρώπη - Τζίμης Πανούσης

TVSHOW

Θεε μου! ποσο θα θελα να γινω για λιγο αστερι
ολος ο κοσμος για μενα να μιλαει।
Δωσε μου σε παρακαλω χαρτινο προσωπειο ωραιος να φανω।
Φτιασιδοσε με και ψευτικη λαμψη δωσε μου σε παρακαλω।
Ολοι εμενα να κοιτανε εμενα να δειχνουν για μενα να μιλανε
και ας ειναι για κακο।,αρκει για λιγο να γινω αστερι φωτεινο।
Λυπησου με και δωσε μου μια ευκαιρια στην ιστορια να γραφτω।
Ας ειναι καλπικη η φωνη και κιβδηλη η εικονα,εγω αυτο που θελω μονο
η ιστορια για μενα να μιλησει।
Δωσε μου λαμψη να ακτινοβολω και εγω οσα ψεμματα θες θα πω।
Αλλη μια μερα χωρις θεο μεσα απο μια οθονη θα βγω।
Αιμα και δακρυ θα μαθω να πουλω
και στην αναγκη ο ιδιος θα σκοτωθω।
Τι ομορφο που ειναι το γυαλι,τι χρωματα φανταχτερα
για αυτο και η ψυχη μου την απατη αναζητα।
Τυφλωθηκε δεν βλεπει πια μπροστα
απο γειτονια σε γειτονια τριγυρνα
για να δειξει πως υπαρχει πια।
''ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ''

Τζίμης Πανούσης - Νεοέλληνας

ΛΟΓΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

-''Οι Ελληνες κανουν τον εξυπνο και ειναι κοροιδα।''
-''Γιατι αρχοντα μου।''
-''Αμ,δεν μονοιαζουνε ποτε τους।Αυτο ειναι που τους τρωει τοκεφαλι।''
Τα λογια αυτα ανηκουν στον Μωαμεθ το δευτερο τον κατακτητη।
Μετα την αλωση της Πολης απο τον Μωαμεθ τον δευτερο στην Πελοποννησο ξεμειναν τα δυο αδερφια του τελευταιου αυτοκρατορα θωμας και δημητριος Παλαιολογος।Χρονια τρωγοντουσαν μεταξυ τους।Πολλες φορες ο δημητρακης φωναζε τους τουρκους για βοηθεια εναντιον του αδερφου του।Δεν θα επεκταθω σε αλλα ιστορικα αφου δεν ειναι αυτος ο σκοπος μου,την τελευταια φορα που τους βοηθησαν οι τουρκοι στρατηγος τους ηταν ο γερο-Τουραχαν।Αφου εκανε την δουλεια του φευγοντας καλεσε τα δυο αδερφια να τα μιλησει।
-Ακουστε ,ρε παιδια ,τους ειπε,εγω ειμαι γερος ανθρωπος και οσο να'ναι πολλα εχουν δει τα ματια μου।
-φυσικα
-Η φαγωμαρα,παιδια,δεν ειναι καλο πραγμα।
-Αφου το λετε εσεις।
Αμα τρωγονται τα αδερφια,τρωνε οι δικηγοροι τις κληρονομιες,ακουστε με।
-Σας ακουμε
-Παρτε παλι την εξουσια σας ,αλλα μονιαστε
-Δεν θα λειψουμε।
-Και κατι αλλο।
-Κι αλλο...
-Ο λαος πρεπει να αγαπαει τους αφεντες του।
-Τι εννοειτε...
-Εννοω οχι βια στον λαο...Ο λαος ειναι το αιμα σας।Πρεπει να το καταλαβετε।Αμα κυκλοφορει καλα μεσα στις φλεβες σας φοβος δεν υπαρχει।Αμα το αιμα χαλασει,εσεις θα πεσετε αρρωστοι।Ο λαος ειναι παιδι ।Θελει καλοπιασμα,χαμογελο,στοργη।Δεν ειναι οργανο ουτε βυζι να το βυζαινετε।Χαιρετε।Τα λογια αυτα ειναι αληθινα τα αναφερουν ο Χαλκοκονδυλης,ο Σπαντουτσινο,Αινειας Συλβιος।(απο το βιβλιο του Ν।Τσιφορου ''Εμεις και οι Φραγκοι'')Χωρις πολλα σχολια απο εμενα αφου ειναι περιττα,αυτα τα λογια πρεπει να τα εχει καθε Ελληνας κρεμασμενα πανω απο το κρεβατι του και ιδιος αυτοι που μας κυβερνουν,για να μας υπενθυμιζουν με την διαχρονικοτητα τους το ποιοι ειμαστε.

''ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΒΡΟΛΑΜΟΓΙΑ''

Θα ξεκινησω με μια μακαβιελλιστικη προσεγγιση και αναλυση των παπραγμενων του τοπου μας,λιγο ωμη,ισως κυνικη αλλα διστυχως απολυτα ρεαλιστικη।Πρωτα-πρωτα απλη λογικη,βασικο δομικο συστατικο μιας κοινωνιας,πολιτειας,οικογενειας,ομαδας ατομων ειναι η οικονομια ।Η οικονομια φυσικα με την ευρυτερη εννοιας της(παραγωγη,προωθηση,πολιτισμο,ανταγωνισμο)।Ενας τοπος δηλαδη για να παει μπροστα προυποθετει γερη οικονομια και αναπτυξη।Θα ρωτηση καποιος με οποιοδηποτε τιμημα,η απαντηση ειναι ναι,τουλαχιστον αρχικα।Να μπουνε πρωτα τα θεμελια της παραγωγης και στην συνεχεια σταδιακα παιρνουμε και τα μετρα που αφορουν την προστασια του ανθρωπου γενικα।Η αναπτυξη και παραγωγη πανω απο ολα γιατι αυτη χρηματοδοτη και βοηθαει και τις υπολοιπες δραστηριοτητες του ανθρωπου।Με αλλα λογια αγαπητοι συντοπιτες μου καρεκλοκενταυροι δημοσιοι υπαληλοι,κρατοκοδιαιτοι ''εργολαβοι'' και αργοσχολοι επαγγελματιες και εισοδηματιες ολοι εσεις υπαρχεται και λειτουργειτε χαρη στον εργατη(παραγωγης φυσικα) και στον αγροτη χωρις αυτους θα ειχατε ψοφισει της πεινας αφου η φιλοσοφια τα λογια και οι ιδεες δεν τρωγονται।Αεροβατητε υποσχομενοι ουτοπικες λυσεις που δεν εχουν καμια βαση μονο και μονο για να δημιουργησεται εντυπωσεις।Τα λογια σας ειναι κουφια και αδειανα χωρις ουσια।Πολλοι απο εσας δεν αμφισβητω οτι εχετε καλες προθεσεις και τα κινητρα σας δεν ειναι δολια,θελετε το καλο του τοπου αλλα με λαθος τροπο।Και ερχομαστε στο ζουμι της υποθεσεις,οι ταγοι του τοπου μας(βουλευτες,νομαρχες,δημαρχοι,πολιτευταδες) εκλεγονται απο εμας τους πολιτες για να μας κυβερνησουν।Θεωρητικα ολοι τους ειναι εξυπνοι,μορφωμενοι και γενικα ανθρωποι ικανοι।Λογικα πρωτιστο μελημα τους θα ηταν να εξασφαλισουν τα εχεγγεια για την παραμονη των πολιτων στον τοπο τους,γιατι αν δεν εχουν δουλεια θα φυγουν και οι αρχοντες θα εχουν να κυβερνησουν μονο τα αρχ.... τους।Αν καποιος δημαρχος αποτυχει στο εργο του(που ειναι και ανθρωπινο οχι και αναγκαια κακο) ωφηλει να παραιτηται η να μη βαζει επομενη τετραετια।Ετσι αποδεχομενος την αποτυχια του προσφερει εργο στον τοπο του και βαζει τα θεμελια για την μελλοντικη αναπτυξη της πολης δινοντας ταυτοχρονα την δυνατοτητα σε νεους ανθρωπους και ιδεες να προσφερουν στον τοπο।Γιατι λοιπον δεν αφηνουν την θεση τους γιατι απλα υπαρχουν συμφεροντα μεγαλα που απορεουν απο την διατηρηση της εξουσιας μονο και μονο προς εξυπηρετησει αυτων।Οι πολιτες γιατι τους ψηφιζουν αφου ειναι επανελημενα αποτυχημενοιΠρωτα για ρουσφετι βεβαια για να ικανοποιησουν τα ατομικα τους συμφεροντα εις βαρος του συνολου,μικροπολιτικες σκοπιμοτητες,ελειψη σκεψης,ιδεολογικος πατρωναρισμος,φοβος συνηγορουν στην καταστροφικη επιλογοι των ενλογων αρχοντων του νομου μας।Θα ηθελα να ξερω ποιουγαιανη ιδεα ειναι η περιφημη τουριστικη αναπτυξη του νομου και αν πιστευει αυτα που λεει।αΑεροβατουν αυτοι που πονταρουν σε ουτοπικες λυσεις προσπαθωντας προφανος να θολωσουν τα νερα ।Καρεκλακηδες που χρισημοποιουν τα απυλωτα στοματα τους στην προσπαθεια τους να φιμωσουν καθε διαφορετικη γνωμη।Τυχον δηκτικα σχολια εναντιον τους τα αντιμετωπιζουν αφορεστικους λογους και μονομερεις προκαταληψεις।Εχουν ηρωποιησει την βλακια την αφελεια και κουτοπονηραδα,προβαλουν σαν προτυπα ανοητα στερεοτυπα του παρελθοντος που φυσικα τους βολευουν।Θεωρουν δεδομενες τις αποψεις τους και καθε διαφορετικο αντιμετωπιζεται σαν μιασμα।Λειδωρουν τους ανθρωπους που εκφραζουν νεες ιδεες και βλεπουν μπροστα।Τους ενδιαφερει μονο να ξαναεκλεγουν για να καταχραστουν τα επομενα κονδυλια।(που πηγαν αληθεια τα χρηματα για τα αντιπλυμηρικα εργα,γιατι δοθηκαν ε κυριοι της νομαρχιας)

''Μια ιστορια θα σας πω''

Όλα τα παράθυρα του αυτοκινήτου είναι ανοιχτά και παρ'όλα αυτά η ατμόσφαιρα μέσα στο αυτοκίνητο πνιγερή।Κάνει μία από εκείνες τις τρομερές ζέστες του ιουλίου και η μυρωδιά της ασφάλτου φτάνει καυτή στα ρουθούνια μας μεθυστική και σύναμα αποπνιχτική।Πηγαίνουμε παρέα τρείς άντρες και μία γυναίκα προς τα ελληνοβουλγαρικά με επίσημη δικαιολογία κάποια αγορωπωλυσία κτήματος,στην πραγματικότητα όμως κίνητρο ήταν η ανίκητη επιθυμία μας να ξεφύγουμε από την πόλη και την βαρεμάρα της।Έχουμε κρεμάσει χέρια και κεφάλια έξω στη προσπάθεια μας να δροσιστούμε αλλά ματαια αφου ο καυτος αερας χειροτερευει την κατασταση।Απο μακρια αχνοφαινεται ενα χωριο με φυλακες δυο λοφους που φραζουν την εισοδο του,ολα παραμορφωμενα απο την εξατμιση της γης ।Καθως το αυτοκινητο περναει αναμεσα απο τους δυο λοφους επιταγχυνει προς την μοναδικη μας ελπιδα την ιθακη της παγωμενης μπυρας και σκιας ενος πλατανου।Και για καλη μας τυχη δεν μας απογοητευει।Μετα απο πορεια περιπου διακοσιων μετρων αναμεσα απο τα σπιτια του χωριου μπροστα μας εμφανιζεται η οαση μας ετσι οπως την ειχαμε φανταστει।Μικρη πλατεια,στο κεντρο περιφραγμενη μεσα σε πρασινο μαρμαρινη βρυση που τρεχει συνεχεια,απο επανω εχει γραμμενο το ονομα του δωρητη।Μια φλαμουρια δινει την σκια της προστατευτικα στους περαστικους που σκυβουν για να δρισιστουν απο το κρυο νερο της πηγης।Απεναντι ακριβως στα εικοσι βηματα το καφενειο,παραδοσιακο,δυο δεντρα εχουν αναλλαβει εργολαβικα την παροχη σκιας।Λιγοστες οι καρεκλες και περιορισμενοι οι θαμωνες του που λουφαζουν κατω απο την πραστασια της σκιας,διπλα τους δυο σκυλοι με τις γλωσσες εξω δεν κουνιουνται ουτε με σφαιρες।Δεν κουνιεται ουτε φυλλο,ο υπολοιπος κοσμος φαινεται να απολαμβανει την μεσημεριανη του σιεστα।Κατεβαινουμε απο το αυτοκινητο και ορμαμε στην βρυση με το τρεχουμενο νερο,ριχνω στο προσωπο μου μπολικο νερο και στο κεφαλι,ενωνω τα χερια μου σε μια χουφτα και πινω χωρις σταματημο।Φυσικα η ακορεστη διψα μας οδηγησε σε υπερβολες που δεν ειναι του παροντος να αναφερθουν καθως χαρακτηριζουν την ζωωδη μας πλευρα και καταγωγη।Η καταληξη μας ειναι στο καφενειο καθισμενοι στις αβολες ψαθινες καρεκλες με τεντωμενα τα ποδια και ανοιχτα τα χερια οπως οι κοτες।Δεξια μας καθονται καμια δεκαρια γεροντακια δεν μας δινουν σημασια και η παρουσια μας περναει απαρατηρητη।Λενε ιστοριες απο τα παλια και εχουν τοσο αποροφιθει που δεν προσεχουν τιποτα γυρω τους।Η ιδιοκτητρια του καφενειου μας πλησιαζει και ρωταει για παραγγελια,χοντροκαπουλη και νταρντανα στεκει απο πανω μας σαν βουνο,νοιωθω πως αν ανοιξει τα χερια της θα μας αγκαλιασει και τους τεσσερεις με την μια।Σε λιγο ερχονται οι παγωμενες μπυρες συνοδεια μιας βαρβατης χωριατικης με μπολικη φετα।Η διπλανη παρεα των γεροντων εχει επικεντρωθει σε μια ιστορια που λεγεται απο τα κεντρικα προσωπα της παρεας που βρισκονται στη μεση της συναξης।Ο ενας ξερακιανος με σκαμενο το προσωπο με μικρα μαυρα ματια σαν ελιες χωμενα στις βαθιες κονχες του προσωπου,με αναγλυφες ρυτιδες σκαλισμενες στο μετωπο του,φαινεται να μονοπωλει την αφηγηση καθως φταχνει με τον αντιχειρα του το παχυ μουστακι του।Ο αλλος ψυλος,αδυνατος με ανοιχτα χαρακτηριστικα στεκει διπλα του,δεν μιλαει πολυ μονο γνεφει το κεφαλι του καταφατικα που και που κατα την διαρκεια της αφηγησης।Πες απο βαρεμαρα πες απο περιεργεια γινομαστε μαρτυρες μιας ιστοριας που μας ταξιδευει πισω στον χρονο।
Εξηντα χρονια μακρια μα μολις λιγα μετρα κοντα σε ενα απο τους δυο λοφους που φραζουν το χωριο ξημερωνει με την δροσια να εχει απλωθει και καταλαβει ολη την γη।Ανθρωπινες φιγουρες ξεπροβαλλουν σαν σκιες αναμεσα απο τις βελανιδιες,αγκωμαχοντας να περασουν το ρεμα πριν τον λοφο।Ιδια φαντασματα που αναζητουν απεγνωσμενα την λυτρωση ,την ελευθερια κυλιουνται αναμεσα στα πουρναρια।Ειναι δεν ειναι καμια σαρανταρια,κινησεις τους θυμιζουν τρομαγμενα αγριμια που ψαχνουν μερος διαφυγης।Καθε τοσο κοντοστεκονται και αφουγκραζονται τυχον επικινδυνους ηχους και μετα συνεχιζουν τρομαγμενοι।Το βαδισμα τους γατησιο, καθε τους βημα αβεβαιο χωρις μελλον।Μιλουν μια γλωσσα περιεργη βαρια που δεν ταιριαζει με αυτα τα χωματα।Προσπαθουν να περασουν απαρατηρητοι δεν ξερουν ομως πως πανω στον λοφο δυο ματια εχουν καρφωθει πανω τους।Τουτα τα ματια φορουν μαυρο μαλλινο σκουφο και καθονται πανω σε αλογο,πισω του ακολουθουν αλλα πενηντα ζευγαρια ματιων ολα τους οπλισμενα και αγριεμενα।Τουτοι εδω μιλουν μια γλωσσα τραγουδιστη,γαργαρη που ταιριαζει με τα χωματα αυτης της γης।Στεκονται περηφανοι και αγερωχοι και με τα γερακισια ματια τους χτενιζουν την περιοχη προς αναζητησει του θηραματος।Εντοπιζουν την λεια τους και την μπλοκαρουν λιγα μετρα πιο κατω απο τον λοφο।Τα ουνικα τους χαρακτηριστικα δεν τους τρομαζουν καθως τους βλεπουν ετσι φοβισμενους και ταπεινωμενους,μονο που διαλεγουν αναμεσα απο αυτους τεσσερεις-πεντε που μιλουν την δικια τους γλωσσα,ειναι εξωμοτες।Τους βαζουν τα σκαψουν τους ταφους τους ,τους χαλανε και τους θαβουνε επι τοπου αφου πρωτα τους παιρνουν τα κεφαλια ως λαφυρα।Οι αλλοι ανθρωποι με την περιεργη γλωσσα στεκονται φοβισμενοι μπροστα στην σφαγη।Μονο ενας τους ο αρχηγος τους στεκεται ορθιος ψυλος υπερηφανος με αξιοπρεπεια।Ο ανδρας με τον μαυρο σκουφο ξεπεζευει απο το αλογο και πλησιαζει τον αρχηγο τους,εκεινος κατι του λεει αλλα αυτος δεν καταλαβαινει τιποτα,κουναει μονο το κεφαλι του αποδοκιμαστικα।Κατοπιν δινει διαταγη να σκαφτουν λακοι,οση ωρα γινεται αυτη η δουλεια βαζει τον αρχηγο τους να καθισει απεναντι του।Τον εξεταζει με καθε λεπτομερεια με τα ματια του,μισει θανασιμα τον εχθρο του,μεσα του ομως κατα βαθος νοιωθει ενα μεγαλο θαυμασμο για τον αντρα που στεκεται απεναντι του।Πρωτη φορα αντιμετωπιζει εναν τετοιο αντιπαλο που στεκεται απεναντι στο θανατο με τοση αξιοπρεπεια και απαρραμιλο θαρρος।Βγαζει απο την τσεπη του τα τσιγαρα αναβει ενα και του το προσφερει,ο ξενος αξιωματικος το αρπαζει και τραβαει δυο επανωτες τσουρες και ξεφυσαει γεματος αγαλιαση τον καπνο।Ο αντρας με τον μαυρο σκουφο καθεται σταυροποδη διπλα στον ξενο αξιωματικο,εχει στο χερι του μια βεργα και σχεδιαζει στο χωμα με αυτην σχηματα και ανθρωπακια εχοντας τα ματια του καρφωμενα στο κενο।
Την αλλη μερα κατω απο τον λοφο οι λακοι ειναι σκεπασμενοι με χωμα και πανω τους κρανοι και στολες αδειανα।Την ιδια ωρα μερικα χιλιομετρα παραπερα μια ομαδα αντρων περναει τα ελληνοβουλγαρικα συνορα με κουρελισμενα ρουχα και μια κορα ψωμι στην τσεπη τους।Ο αντρας με τον μαυρο σκουφο χαιδευει το αλογο του και ανεβαινει σε αυτο βγαζει τον σκουφο του τον τιναζει και τον ξαναφοραει, μεσα απο τα μαυρα ματια του που ειναι θαμενα βαθεια στις κονχες ζωγραφιζεται η ικανοποιηση του।
Τα χρονια παιρνουν,οι πολεμοι τελειωνουν,αλλοι αρχιζουν ο κοσμος αλλαζει ο ανθρωπος ομως μενει ο ιδιος।Στην ευρωπη ερχεται η ειρηνη και στην Ελλαδα η φτωχια,ενας αντρας με μαυρο παλτο αποχεραταει γυναικα,παιδια και γονεις με κλαματα και μεγαλη στεναχωρια।Φευγει για χωρα στα βορεια οπου θα βρει δουλεια και ψωμι για την οικογενεια του।Περναει γιατρους,εξετασεις,τον στοιβαζουν σε τραινα με αλλους και παιρνει τον δρομο της ξενιτιας।Στο μερος που κατεβαινει ολα ειναι κρυα ο αερας,η γλωσσα,οι καρδιες οι ανθρωποι, τα κτηρια।Το κρεβατι του δωματιου ξενο τα παραθυρα μικρα και μονο το μαυρο του παλτο παρηγορια του।Στη δουλεια στο χυτηριο την δευτερη μερα νοιωθει μεγαλη απελπισια τον πνιγουν ολα δεν μπορει να ανασανει।Δεν ξερει ομως οτι δυο ματια τον παρακολουθουν απο τον εξωστη του εργοστασιου।Την αλλη μερα τον φωναζουν στο γραφειο να παρουσιαστει στο εργοδηγο του।Οι δυο αντρες καθονται ο ενας απεναντι στον αλλον οπως πριν δεκαεφτα χρονια।Εχουν αλλαξει πολυ αλλα τα ματια τους παρεμειναν ιδια।Ο αντρας με το μαυρο παλτο μπαινει υπο την προστασια του και γρηγορα γινεται κατι σαν εργοδηγος।Αργοτερα τα παιδια τους θα κανουν παρεα και μαλιστα θα βαφτισουν και τα παιδια τους μεταξυ τους।Τωρα κανουν διακοπες σε καποιο ελληνικο νησι μαζι।Τα δυο γεροντακια χτυπουν τα ποτηρια της μπυρας μεταξυ τους και ακολουθως τα πινουν μονορουφη.σηκωνονται αργα απο τις καρεκλες χαιρετουν τον κοσμο και φευγουν μαζι,τους περιμενει το φαγητο στο σπιτι।Μονο που ο ψυλος με τα γαλαζια ματια κοντοστεκεται για λιγο κοιταει προς το λοφο που πριν εξηντα χρονια πατησε με την μποτα του,γυριζει προς εμας και μας χερεταει σε σπαστα ελληνικα।Δεν θα πω τις συνηθισμενες παρλες αλλωστε η ιστορια μιλαει απο μονη της।Μονο κατι,οι ανθρωποι αυτοι μπορει να σκοτωσαν να κατανε σφαγες και οργια αλλα στην πρωτη ευκαιρια που τους δοθηκε φανηκαν ανθρωποι।Ο γερμανος δεν σταματησε ποτε να ειναι ναζι και ο ελληνας σταλινικος ισως και αμετανοητος και οι δυο τους δεν σταματησαν να ειναι ποτε τους ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!(Ο γερμανος αξιωματικος πεθανε πριν μερικα χρονια,η ιστορια ειναι περα για περα αληθινη)Αφιερωμενο στον καπεταν- Γιωργο που εφυγε απο τον κοσμο μας πριν δυο μηνες σε ηλικια εννενηντα χρονων।Τους ευχομαι καπου εκει ψυλα να πινουν παγωμενη μπυρα κατω απο καποια σκια λεγοντας παλιες ιστοριες.

''Λιγο κατω απο την γη''

Ζητιανοι κρατουν ζωντανη την χαρα
τρομαζουν να βλεπουν τα πουλια καθαρα
αγγιζουν το χωμα και σφιγγουν γερα
γροθιες με τρελα αναφιλητα।

Σκορπουν την χαρα και στην καινουργια σοδεια
μαζευουν πουλια με κομμενα φτερα।
Γλειφουν το μελι με γλωσσα τραχια
περιμενουν τον ηλιο για ζεστασια।

Κοιτουν στο σκοταδι με ματια κλειστα
βλεπουν απο ολους μας πιο μακρια
Τον χρονο χουφτωνουν με χερια τρανα
τον βαζουν να σκυβει πολυ χαμηλα।

Πινουν κρασι και μεθουν
μα αν ανοιξουν τα ματια θα φοβηθουν।
Αρπαζουν τα μαλλια αυτου που κοιτουν
νομιζουν πως τσι την ελπιδα θα βρουν

Απλωνουν τα χερια να γεμισουν τροφη
μα αδειαζουν τα ματια απο ενοχη
Εχουν κουραγιο να γεννησουν ζωη
τα αστερια και αλλαζει εποχη।

Κουρελια τα ρουχα στην γη ακομπουν
στο χωμα μεσα προσπαθουν να χαθουν
Αφουκραζονται ανεμους που γλειφουν την γη
στοιβαζονται τρομαγμενοι σε δρομο μακρη।

Θαρρουν πως θα μοιασουν θεους
και ερμηνευουν κακους οιωνους
Διαβαζουν γραμμες σε χερια ανοιχτα
τα ονειρα τους πεφτουν πολυ χαμηλα।

Τα ρουχα παλια με χρωματα θολα
φανταζουν απλα μα αξιζουν πολλα
ζεσταινουν κορμια απο την παγωνια
δεν ξερουν ακομη πως χανουν φτερα।

Αφιερομενο στους απανταχου κατατρεγμενους''ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ''.